در راستای اوضاع کنونی عدالت و آموزش و چگونگی برقراری عدالت در وضعیت آموزش کشور، حجت الله بنیادی، پژوهشگر نظام آموزشی و استاد دانشگاه و محمد حسنی، عضو پژوهشگاه وزارت آموزش و پرورش و استاد فلسفه تعلیم و تربیت با یکدیگر گفت و گو کردند.
در ابتدا دکتر بنیادی در خصوص عدالت میان دانش آموزان و معاون وزیر در شورای معاونین، بیان کرد: اگر مروری بر ساختار آموزش و پرورش داشته باشیم، میبینیم که ساختار آموزش و پرورش کشور ما مبتنی بر عدالت طراحی نشده است و در برخی موارد سهم دانشآموزان گروههای خاص در شورای معاونین وزارتخانه نیز مبتنی بر عدالت نیست. برای مثال، برای حدود ۱۵۰ هزار دانشآموز یک معاون وزیر در شورای معاونین داریم، اما از سوی دیگر، برای جمعیت بیش از ۵۰۰ هزار دانشآموز کلاسهای چندپایه، هیچ سهمی در تصمیمگیری و ساختار سازمانی نداریم.
حجت الله بنیادی با اشاره به مشارکت های مسعود پزشکیان، رییس جمهور ایران اسلامی و تلاش های مکرر ایشان، افزود: در بُعد توسعه فضاهای آموزشی نیز اگرچه گامهای خوبی برداشته شده و توجه رئیسجمهور به این موضوع قابل تقدیر است، اما همچنان یک برنامه شفاف نداریم که نشان دهد وضعیت کنونی فضاهای آموزشی در کشور چگونه است، استانهای مختلف چه وضعیتی دارند و در چه سطحی قرار گرفتهاند. لازم است این وضعیت در قالب نمودارها و گزارشهای شفاف در اختیار مردم و پژوهشگران قرار گیرد و پس از آن نیز مشخص شود که گامهای ما برای نزدیک کردن وضعیت فضاهای آموزشی کشور به عدالت چیست؟.
در پایان محاوره محمد حسنی نداشتن چارچوب در عدالت آموزشی را ابرچالش آموزش و پرورش ایران اسلامی دانست و تصریح کرد: اگر بخواهیم درباره عدالت در تربیت مدرسهای بحث کنیم، به نظر من ابرچالش ما این است که از نظر نظری و مفهومی هنوز نتوانستهایم چارچوب مناسبی برای عدالت صورتبندی کنیم. این مسئله از گذشته هم وجود داشته است. در دوره پهلوی دوم، توجه به عدالت و دسترسی به آموزش سابقه داشت. قانونی که در سال ۱۳۲۲ و در دوره وزارت آقای دکتر سیاسی تصویب شد و پس از آن در سال ۱۳۳۳ نیز چند قانون دیگر در تکمیل آن به تصویب رسید، همچنین در سال ۱۳۵۳ قانونی برای تأمین امکانات تحصیل اطفال و نوجوانان ایرانی تصویب شد.
دیدگاهها
لطفا قبل از ارسال دیدگاه خود، حتما قوانین و مقررات را مطالعه فرمایید.